تو نقشی نقش بندان را چه دانی
تو شکلی پیکری جان را چه دانی
تو خود می‌نشنوی بانگ دهل را
رموز سر پنهان را چه دانی
هنوز از کات کفرت خود خبر نیست
حقایق‌های ایمان را چه دانی
هنوزت خار در پای است بنشین
تو سرسبزی بستان را چه دانی
تو نامی کرده‌ای این را و آن را
از این نگذشته‌ای آن را چه دانی
چه صورت‌هاست مر بی‌صورتان را
تو صورت‌های ایشان را چه دانی
زنخ کم زن که اندر چاه نفسی
تو آن چاه زنخدان را چه دانی
درخت سبز داند قدر باران
تو خشکی قدر باران را چه دانی
سیه کاری مکن با باز چون زاغ
تو باز چتر سلطان را چه دانی
سلیمانی نکردی در ره عشق
زبان جمله مرغان را چه دانی
نگهبانی است حاضر بر تو سبحان
تو حیوانی نگهبان را چه دانی
تو را در چرخ آورده‌ست ماهی
تو ماه چرخ گردان را چه دانی
تجلی کرد این دم شمس تبریز
تو دیوی نور رحمان را چه دانی

چرا ز اندیشه ای بیچاره گشتی
فرورفتی به خود غمخواره گشتی
تو را من پاره پاره جمع کردم
چرا از وسوسه صدپاره گشتی
ز دارالملک عشقم رخت بردی
در این غربت چنین آواره گشتی
زمین را بهر تو گهواره کردم
فسرده تخته گهواره گشتی
روان کردم ز سنگت آب حیوان
به سوی خشک رفتی خاره گشتی
تویی فرزند جان کار تو عشق است
چرا رفتی تو و هرکاره گشتی
از آن خانه که تو صد زخم خوردی
به گرد آن در و درساره گشتی
در آن خانه که صد حلوا چشیدی
نگشتی مطمن اماره گشتی
خمش کن گفت هشیاریت آرد
نه مست غمزه خماره گشتی

بنام خدا

دوباره شب است و تنهايي و اين سكوت آرامش بخش كه ديگر آن را نمي شود در شهرهاي بزرگ پيدايش كرد .
امشب آنقدر سكوت بود كه دوباره پروازم داد و به روياهاي خوب كودكيم روانه ام كرد و دوباره تربت جام .
دوست داشتم وقتي سر از خواب كه برميدارم دوباره همان كودكي شوم كه توي حياط بزرگ خانه قشنگمان همان خانه اي كه توي خيابان كلالي (شهيد نصرالهي) بود سر به بازي بگذارم فارغ از هر چه گرفتاريهاي دنياي آدم بزرگهاست ولي افسوس كه هميشه فقط ته همه اين خيالات فقط خيال است و بس.
و بايد در همين شهر بزرگ و توي همين آپارتمان دلگير پاي گرفتاريهاي خودم بسوزم و بسازم و فقط به خاطره اي دلخوش كنم خاطره زيباي شهر تربت جام .
تربت جامي نيستم فقط به واسطه انتقال پدرم روانه اين شهر شديم كه هيچ آشنايي با آن نداشتيم همه ما منتظر بوديم تا زندگي جديدي را شروع كنيم ، زندگي در يك شهر لب مرزي و شايد دور از امكاناتي كه هميشه در شهر خودمان به راحتي در دست داشتيم .
هيچوقت يادم نميرود وقتي سوار بر اتومبيل پدر در حال حركت به طرف خانه اي اجاره اي بوديم كه پدر گرفته بود براي سكونت ما و همه گوش به حرفهاي مادر تا بدانيم در اين شهر جديد چگونه بايد رفتار كنيم ؛ مادر مي گفت : اينجا اكثر مردم سني هستند و من كودك هفت ساله نميدانستم سني يعني چه؟
و سني ها چه كساني هستند و او حتما اين را براي برادر و خواهر بزرگتر من مي گفت كه مواظب باشند كه خداي نكرده حرفي نزنند كه سني ها ناراحت شوند و من فقط از پنجره ،خيابانهاي اين شهر كوچك را نگاه ميكردم و نميدانستم همين شهر كوچك است كه زيباترين خاطرات مرا رقم ميزند و بهترين دوستاني را نصيبم مي كند كه حالا در اين شهر بزرگ و پر از آدمهاي مدعي ، حتي يكي از آن خوبيها و خوبها نصيبم نمي شود.
و مادر مي گفت و مي گفت ولي حالا مطمئنم خود او هم چيزي از اين شهر نمي دانست و او فقط آنچه شنيده بود براي ما بيان مي كرد و شايد چقدر در دلش نگران بود كه چگونه بايد در اين شهر زندگي كند و آنهم شهري كوچك با آب و هوايي نه چندان خوب و مردمي كه نمي داند چگونه هستند ولي هنوز از خاطر نبرده ام وقتي كه باز به حكم انتقال پدر از تربت جام بار سفر مي بستيم با تمام وجود احساس ميكردم كه فقط به خاطر ما بچه ها جلوي اشكهايش را گرفته بود او هم مثل من و مثل همه خانواده تربت جام را و مردم خونگرم و باصفايش را دوست داشت و هميشه مي گفت هيچوقت در تربت جام غم غربت را احساس نكردم و راست ميگفت .

تربت جام شهريست كه تمام دوستان و همكاران من او را مي شناسند و تمام خاطرات مرا ميدانند آنقدر كه برايشان تعريف و تكرار كرده ام و خيلي هنوز فكر ميكنند كه من يك تربت جامي هستم و من خوشحالم كه اينچنين فكر ميكنند.

تا بعد
شهاب

در بیان این خبر که انهن یغلبن العاقل و یغلبهن الجاهل
گفت پيغمبر كه زن بر عاقلان
غالب آيد سخت و بر صاحب دلان‏

باز بر زن، جاهلان چيره شوند
ز آن كه ايشان تند و بس خيره روند

کم بودشان رقت و لطف و وداد
زآن که حیوانی است غالب بر نهاد

مهر و رقت وصف انسانی بود
خشم و شهوت وصف حیوانی بود

پرتو حق است آن معشوق نيست
خالق است آن گوييا مخلوق نيست

داستان کامل همراه با تفسیر آن را می توانید در اینجا بخوانید.

هیزم شکن وقتی خسته می شه که تبرش کند شده باشه،
نه اینکه هیزمش زیاد باشه،
تبر ما انسان ها باورهای ماست،
نه آرزوهایمان.

عید قربان، عید قربانی نفس اماره، عید بندگی خالق یکتا، بر تمام عاشقان درگاهش مبارک باد!

َاول از مدیر سایت میخوام یک انجمن هم به نام دانشجویان ایجاد کند!
دوم!
قرار یک مراسم شام به مناسبت شب یلدا برای دانشجویان تربت جامی دانشگاه فردوسی برگزار کنیم!
علاقه مندان می تونند برای ثبت نام یا کسب اطلاعات با شماره 09354113185 تماس بگیرند!!

عیـــــــد رمضان آمد و مـــــــــاه رمضان رفت
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

در این قسمت، شما می توانید هر خبری که به نظرتان جالب می باشد، مطرح سازید.

در این مکان، پیام تسلیتتان را برای دیگران بنویسید.